Rozdział 8
Wieczorem chłopaki przygotowały jakąś niespodzainkę dla mnie. Byłam podekstytowana, jak nigdy. Nadszedł czas, kiedy musiałam się uszykować, na to coś nie wiadomego czegoś. Ubrałam Długi beżowy sweter w warkocze, czarne legginsy i ciepłe koturny; włosy splotłam w luźnego warkocza. Powoli schodziłam na du, a mój ukochany czekał na mnie przy schodach.
-Ale pięknie wyglądasz...- powiedział i wziął mnie za ręke.
-Dziękuje.
-O której będziecie?- zapytał Lou.
-Nie wiem zadzwonimy do ciebie jak będziemy wracać.- odpowiedział uśmiechnięty Nialler.
Wziął mnie pod rękę i zaprowadził do samochodu, w którym czekał już Liam gotowy nas zawieść na miesjce.
-To co jedziemy?- spytał Liam.
Jechaliśmy około półtorej godziny, które bardzo szybko mi zleciały.
-No to jesteśmy- wyciągna do mnie ręke.
-Gdzie my jesteśmy?
-Przyjrzyj się dobrze.
Byliśmy w pięknym miejscu, które Niall nazwał swoim domem. Nie wiedziałam o co mu chodzi, więc tylko szłam za nim to celu.
-To tu.
Byliśmy w restauracji, mojej ulubionej restauracji.
-Niall, przecież...
-Ciiii...
Zaprowadził mnie do środka, po czym zjedliśmy cudowną kolcję. Następnie pojechaliśmy na molo, gdzie nie było wogóle ludzi, bylo słychać tylko szym morza.
-Pięknie tu prawda?
-Cudownie.
-A co byś powiedział gdybyśmy jutro pojechali do moich rodziców, cie przectawić?
-No nie wiem, czy mnie polubią...
-Napewno, a później pojedziemy do twoich rodziców, okey?
-Musze to przemyśleć...
-Dobra.
WRacając do domu wyciągnęłam telefon z torebki i zadzwoniłam do Louisa, żeby mu powiedzieć, że juz wracamy. Weszliśmy do domu i o mało co się nie przewróciłam...
__________________________________________________________________________________
Podoba się...? narazie musze wymyślić co będzie tą straszną rzeczą; cos romantycznego czy nie milego.../ Horankowa.