Rozdział 10- dom Josha.
Wychodząc z domu podbiegłam szybko do Josha i rzuciłam mu się w ramiona.
-Dziękuje, że jesteś.
-Nie ma za co, i tak robię to tylko dla ciebie.
-Dziękuje.
Szliśmy w stronę jego domu, Josh była taki miły i dobry dla mnie, jakie ja mam szczęście, że na niego trafiłam.
-A tak naprawdę to czemu nie chcesz już mieszkać z chłopakami?- Spytał mnie Josh.
-No wiesz to wszystko przez Nialla. 
-A co się stało?
-Na razie nie chce o tym mówić, później ci powiem, dobrze?
-Dobrze jak chcesz- po czym uśmiechnął się do mnie i pocałował w czoło.
-Jeszcze raz ci dziękuje, że mogę u ciebię zamieszkać, oczywiście na trochę jak nie znajdę jakiegoś mieszkania.    
-Ale nie musisz mi za nic dziękować.
-No dobra, dobra.
Resztę drogi szliśmy i się śmialiśmy.   On był taki opiekuńczy dla mnie i dobry. Kocham go. Jest taki niesamowity. Nagle w kieszeni zawibrował mi telefon, był to Zayn. Oczywiście odebrałam.
-Czego chcesz?
-Gdzie ty jesteś?
-Nie twoja sprawa, gdzie jestem. Zajmujcie sie swoim kochanym Niallem, i do mnie nie dzwoncie!
Ale byłam wściekła, Jeszcze do mnie dzwonią po tym wszystkim. Nie już tam nie wróce, nie chce z nimi gadać a szczególnie z ... Nie powiem tego słowa bo brzydzę się nim.  
-Wszystko okey?- spytał mnie Josh.
-Tak, nie martw się.
Ale go lubię, wtuliłam się w niego jeszcze bardziej  , tego mi właśnie brakowało.
-Nawet nie wiesz jak się za tobą stęskniłam-Powiedziałam mu to patrząc mu w oczy i uśmiechając się najszerzej jak tylko mogłam.
-A mi jest wstyd, bo o tobie zapomniałem...
-Mi też nie jesteś sam.
-O już jesteśmy na miejscu, podoba ci się?
-Ale tu ładnie.
-Weź.
-No naprawdę.

A wyglądał tak:    
Wziął mnie za rękę i zaprowadził mnie do środka. Wnętrze niczemu sobie, piękne jak z zewnątrz.
-Czekaj zdejmę buty.
-Daj spokój.
-Jak tam chcesz.
-Zaprowadzę cię  do twojej sypialni.
Ale byłam szczęśliwa, że oderwałam się od tej bandy idiotów. Może nawet normalni byli wszyscy oprócz niego.




                      ***Tymczasem u chłpaków***
-I co my teraz zrobimy?- spytał Lou.
-Nie wiem, ale jestem wściekły na Nialla.- zdenerwował się Zayn.
I wtedy wszedł Niall.
-Ty dupku!
-Ale o co wam chodzi? Gdzie jest Natalia?
-No przez ciebie się wyprowadziła.
-Czemu?
-Pokazała nam co jej napisałeś, wiesz co.
-No i co z tego, ona i tak mnie zdradzała z tym Joshem.
-Co?
-Co?
-Co?
-Co?
-No to.
-Ale człowieku ona się tylko z nim przyjaźni, nie zauwarzyłeś tego? Ona od wieków się z nim nie widziała, po prostu chciała się z ni m spotkać, nie rozumiesz tego.
-Aha, ale jestem głupi.
-Już za późno, nie dzwon do niej, jak wychodziła powiedziała że się brzydzi wszystkim co z nami związane.
-Dziękujemy, my ją strasznie lubiliśmy. i się na tobie zawiedliśmy.
-No sorry.
-Co nam po twoim sorry.
-Muszę ją odzyskać.
-Tylko jak?
-Musze ja ją kocham.
-Ta jak jej napisałeś, że kochasz inną to jak możesz ją jeszcze kochać co?  
-Jezu jaki ja głuupi byłem!


***Tym czaem u Josha i Natali.
-To jak opowiesz czemu się wyprowadziłaś?
-To patrz tego smsa
Podałam mu swoj telefon z wyświetlonym smsem.

-Noo to ja się nie dziwie że się wyprowadziłaś.
-Nom.
-Słuchaj, musze ci coś powiedzieć...
-Tak?
-Bo ja nie chce żebyś się z tąd wyprowadzała.
-Dlaczego?
Wtedy pocałował mnie prosto w usta. Nie protestowałam, bardzo mi się podobało.
-Kobieto ja cie kocham!
-Ja ciebie też.


________________-
Podoba się, mi ogólnie tak, / Joshowa.